เวลา 20.30 น. หลังจากแยกตัวจากเพื่อน ๆ ฉันรีบเดินขึ้นห้องด้วยความรวดเร็ว ความเหนื่อยล้าทั้งวันเริ่มก่อตัวในร่างกาย เมื่อปิดประตูห้องลงก็รีบตรงไปอาบน้ำชำระร่างกายให้สดชื่น น้ำเย็นที่ไหลผ่านตัวช่วยปลุกความรู้สึกให้สดใสขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่ม ๆ ด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย ร่างกายเริ่มปลดปล่อยความตึงเครียดจากวันนี้อย่างช้า ๆ ในความเงียบสงัดของห้อง ฉันปล่อยใจล่องลอยไปกับความคิด ถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในวันต่อไป… แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรก็ได้ยินเสียงประตูเปิดดังขึ้นเบา ๆ คงจะเป็นเขานั่นแหละ เพราะนี่คือคอนโดและห้องของเขา เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาช้า ๆ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทำให้หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ฉันเงียบกริบ รอคอยว่าเขาจะพูดหรือทำอะไรต่อไป… ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูจากด้านนอกดังขึ้น ฉันลุกจากเตียงเดินไปเปิดประตูอย่างงุนงง “ทำอะไรอยู่?” เขาถามทันทีที่ประตูเปิดออก