“อ้อ คนหล่อเลือกได้สินะ” เธอล่ะหมั่นไส้ “ส่วนคนขี้เหร่อย่างพวกฉัน ก็คงต้องหาเรื่องใส่ตัวไปวันๆ” “เธอแอบรักใครอยู่ล่ะสิ” เขาถามเหมือนล้อเล่น แต่นึกอยากรู้คำตอบจริงซะงั้น “หวังว่าจะไม่ใช่เรานะ” ถ้ามันเป็นนายแล้วยังไงเหรอ...คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์รักไม่มีสิทธิ์ชอบคนอย่างเขาเหรอ “นายก็หล่อนะ แต่เสียดาย เล็กไปหน่อย” เธอเอาคืนด้วยการเย้ยหยามความเป็นชายของเขา แม้มันจะผิดจรรยาบรรณระหว่างผู้ซื้อผู้ขายก็ตาม เขาขมวดคิ้วอย่างงงงัน “อะไรนะ?” เธอตวัดสายตาลงมองเป้ากางเกงของเขาแทนคำตอบ เขามองตามสายตาของเธอแล้วภาพในหัวตอนที่เขาซื้อถุงยางอนามัยกับเธอก็โผล่เข้ามาอย่างจัง “ไม่...ใช่...อย่าง...” “ไซส์เล็กสุดเลย” เขาอ้าปากค้าง รู้สึกอับอายอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งถ้าเธอรู้ว่าเขาก็แค่หยิบกล่องผิด แทนที่จะหยิบกล่องหมากฝรั่ง เธออาจจะยิ่งหัวเราะเยาะใส่เขาก็ได้ “เธอยังไม่เคยเห็น...” แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้อง