“... เมื่อคืน... ฉันไม่ได้ป้องกัน... เธออาจจะท้องได้” คำพูดของเขาเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ปาลินหน้าเสียไปทันตาเห็น เธอไม่ได้เสแสร้ง แต่รู้สึกอย่างที่แสดงออก “จริงเหรอคะ” น้ำเสียงเธออ่อนลง ดวงหน้าตระหนกจนเขานึกสงสาร ก็เมื่อคืนมันอดใจไม่ไหว อีกทั้งพอรู้ว่าเธอไม่เคยผ่านมือชาย และตัวเขานั้นก็ป้องกันมาตลอดและตรวจสุขภาพบ่อยครั้ง มั่นใจว่าปลอดภัยจึงด้นสดไม่ยั้ง “เธอต้องอยู่กับฉันก่อน... อย่างน้อยก็สองเดือน” “ทำไมคะ” “ให้แน่ใจว่าเธอไม่ท้อง” คำพูดของเขายิ่งทำให้ใบหน้าขาวซีดยิ่งกว่ากระดาษ เธอนึกถึงใบหน้าของยายแล้วน้ำตาพานจะไหลเสียให้ได้ เธออยากเป็นความภาคภูมิใจของยาย ไม่อยากทำตัวเหมือนแม่ แม้ว่าตอนนี้สถานจะต่างกัน เธอคือผู้ใหญ่บรรลุนิติภาวะแล้ว แต่แม่คือเยาวชน แต่การที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องอยู่ในเหตุการณ์ที่ลูกและหลานท้องไม่มีพ่อ ท่านจะต้องเจ็บปวดแค่ไหน นี่คือสาเหตุหนึ่งที่เธอไม่เคยให้ศรุตแตะเ