อคิณอย่าร้าย

ปึกปึกปึก!!! เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้องน้ำหลังมหาวิทยาลัยที่ไม่ค่อยมีคนเข้ามาใช้ เพราะห้องน้ำนี้อยู่ด้านหลังของอาคารเเละก็เป็นตึกเก่าที่ไม่ได้ทำการสอนเเล้ว มีเพียงเเค่กลุ่มของพวกเขาที่ชอบมามั่วสุมอยู่ที่บริเวณด้านหลังอาคารเเละใช้ห้องน้ำนี้เพื่อระบายความต้องการของกลุ่มเขา อคิณ ชายหนุ่มที่อยู่ในห้องน้ำเก่านี้กำลังกระเเทกเเก่นกายใส่ร่องสาวของ เนยหวาน ผู้หญิงที่ครอบครัวเธอเอามาให้พ่อของเขาเพื่อ เป็นดอกเบี้ย เเต่ด้วยความที่ อคิณ เห็นว่าเนยหวานสวยเเละดูไร้เดียงสาดี เลยทำให้เขาได้เอาเธอ ตั้งเเต่วันนั้นเมื่อสองปีก่อน จนมาถึงตอนนี้ก็สองปีเเล้วที่อคิณเเละเนยหวาน มีอะไรกัน อะ อ่า เจ็บ!!!! ” อย่าเสียงดัง เงียบ “ คนที่กระเเทกใส่เนยหวานอย่างบ้าคลั่งจากทางด้านหลัง เนยหวานมีเพียงเเค่ผนังห้องน้ำในการระบายความจุกความเจ็บเเละความเสียวนี้ เเต่เธอเองก็หลุดเสียวครางออกมา ถึงเเม้ว้าจะกลั้นไว้เเล้ว แต่ก็ยังเล็ดลอดออกมาเลยโดนอคิณเอ่ยดุเธอ เธอต้องรองรับอารมณ์ของอคิณอยู่นาน กว่าสิบนาทีในห้องน้ำนี้ จนในที่สุดอคิณก็ได้ปลดปล่อยน้ำรักของเขาออกมาสู่ถุงป้องกันที่เขาสวมใส่อยู่ทุกหยาดหยด อ่าส์!!!! แฮ่กๆ!!! คนหนึ่งเสร็จสมเเต่อีกคนขาสั่นดิกๆเเละเหนื่อยหอบออกมา อคิณที่ได้ระบายอารมณ์ความอยากนี้กับเนยหวาน นางบำเรอของเขาเเล้ว พอเสร็จเขาก็ชักเเก่นกายออกทันที เเล้วรูดถุงป้องกันออกจากท่อนเอ็นของเขา เเล้วโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี อคิณปลายตามองร่างเล็กของเนยหวาน เพียงเท่านั้น เขาไม่ได้สนใจว่าเธอจะขาสั่นหรือเหนื่อยหอบเพียงไหน เขาเสร็จ เขาก็จัดการสวมใส่กางเกงของเขา เเล้วดูความเรียบร้อยของชุดนักศึกษาที่เขาสวมใส่อยู่จากนั้นก็เดินออกมาจากห้องน้ำนี้ทันที ปล่อยให้เนยหวานอยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่ได้สนใจว่าเธอจะออกมาตอนไหน เเละมันก็เป็นเเบบนี้มาตลอดสองปี หลังจากที่อคิณเดินออกไปจากห้องน้ำหลังตึกเเล้ว เนยหวานก็นั่งลงที่พื้นภายในห้องน้ำเเล้วปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา เธอรู้สึกสมเพชตัวเองทุกครั้ง ที่ถูก อคิณ ทำเเบบนี้ ไม่ว่าจะที่ไหน เพียงเเค่เขามีอารมณ์ เธอก็ต้องเป็นที่รองรับการระบายอารมณ์เเบบนี้ให้เขาอยู่ทุกครั้ง ผ่านไปสักพัก เนยหวานก็จัดการกับอารมณ์ของเธอ เเละจัดการกับชุดนักศึกษาของตัวเองให้เรียบร้อย เเล้วเดินออกมาจากห้องน้ำหลังตึก เพื่อที่จะเดินกลับมาที่คณะของเธอเพื่อเรียนต่อในช่วงบ่ายของวันนี้ ” มึงไม่สงสารน้องเนยหวานบ้างเหรอว่ะ “ วายุที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะไม้เก่าบริเวณหลังตึกเก่านี้ พูดกับเพื่อนของตัวเอง ที่มันเพิ่งออกมาจากห้องน้ำนี้ก่อนเนยหวานเพียงเเค่ไม่นาน เรื่องระหว่าง อคิณเเละเนยหวานกลุ่มเพื่อนของอคิณรู้ทุกคน เเละกลุ่มของเนยหวานก็เช่นกัน เพราะความสัมพันธ์นี้ของทั้งสองยาวนานมาเป็นปีๆ ” สงสารทำไม มันหน้าที่ของนางบำเรออยู่เเล้ว “ สำหรับ อคิณเอง เขาให้ได้เเค่นั้นจริงๆ ถึงเเม้ว่า เขาจะต้องการเธอตั้งเเต่เเรกที่เห็น เเต่เขาก็ให้เธอเป็นได้เเค่นางบำเรอของเขาเท่านั้น ไม่ใช่เมียหรือคนรักอย่างเเน่นอน ” มึงนี้มัน เชี้ยสุดคนจริงๆ “ พายุส่ายหัวให้กับคำที่เพื่อนพูด เพราะอคิณ ร้ายกับเนยหวานมากๆ จนเพื่อนทุกคนในกลุ่มต่างสงสารเนยหวาน ที่ชีวิตของเธอต้องมาเจอคนอย่างเพื่อนเขา ” ระวัง ของตายจะไม่เป็นของตายนะเว้ย ไออคิณ “ โฟมเอง เป็นเพื่อนของอคิณอีกหนึ่งคน เขาเองก็สงสารเนยหวานเหมือนกัน เเต่ก็ทำอะไรไม่ได้ พวกเขาได้เเต่พูดว่าเพื่อน เเละมีคำเตือนเเบบนี้ให้อคิณได้ฟัง ” … “ เเละก็ไม่มีคำพูดใดออกมาจากปากของอคิณ เพราะเขาไม่สนใจอยู่เเล้ว ว่าเพื่อนจะพูดเตือนยังไง เพราะคิดไว้เเล้วว่ายังไง เนยหวายก็ไม่มีทางหนีเขาพ้น ด้านเนยหวาน สองเท้าเล็กค่อยๆเดินอย่างช้าๆ เพื่อให้ตัวเองไม่ขาสั่นจนเป็นที่สังเกตุของใครหลายคน เนยหวานเลยค่อยๆเดินจากหลังห้องน้ำนั้นเเละมาจนใต้อาคารที่เธอมีเรียนในวันนี้ เนยหวานเดินมาที่กลุ่มเพื่อนของเธอที่นั่งกันอยู่ จูน เพื่อนสนิทของเนยหวานที่เห็นเนยหวานเดินมา เธอก็รีบลุกไปที่เนยหวานทันที เเล้วพากันมานั่งที่โต๊ะ จูนเอ่ยถามเนยหวานด้วยความเป็นห่วงเพื่อน เพราะท่าทางของเนยหวานที่กลับมาหลังจากหายไปนานเป็นครึ่งชั่วโมง “ พี่อคิณ เรียกไปทำเเบบนั้นอีกเเล้วใช่มั้ย ” เสียงใสของจูนเอ่ยถามเพื่อน เรื่องที่เนยหวานมีความสัมพันธ์กับรุ่นพี่หนุ่มคนดังวิศวะที่ใครต่อใครอยากได้ พวกเธอรู้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดี “ อืม ” เนยหวานพยักหน้าเเละตอบเพื่อนมาอย่างไม่อาย เพราะเธอถูกเรียกไปเเบบนี้อยู่เป็นประจำ บางครั้งอคิณทำเธอหนัก จนสองสาวเพื่อนรักของเธอต้องไปรับเนยหวานอยู่บ่อยครั้ง “ ฉันละสงสารเเกจริงๆ เมื่อไหร่ชีวิตเเก จะหลุดพ้นจากคนหล่อใจทรามเเบบพี่อคิณสักที ” ดาวเอง อดไม่ได้ที่จะต้องพูดคำนี้เพราะเป็นห่วงเพื่อนของตัวเองมากๆ เนยหวานที่ได้รับความหวังดีจากสองสาวเพื่อนรักของเธอ เธอก็ได้เเต่ยิ้ม ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากหลุดพ้นจากอคิณ เเต่เธอไม่มีหนทางที่จะหลุดพ้นจากคนอย่างอคิณได้เลย “ ฉันชินเเล้วเเหละ ว่าเเต่บ่ายเรามีเรียนคาบเดียวใช่มั้ย ” เนยหวานเลยชวนเพื่อนพูดเรื่องอื่น เพราะหากยังคงพูดถึงเรื่องของอคิณ มันจะทำให้เธอรู้สึกเเย่ เเละสมเพชตัวเองอีก “ ใช่ เเกไหวมั้ย โดนมาหนักรึป่าว ” จูนที่นั่งด้านข้างเนยหวานเป็นคนตอบเเละเอ่ยถามเพื่อน เพราะเคยถามเนยหวานเรื่องนี้ ถึงได้รู้ว่า บางครั้งอคิณเซ็กส์จัดมาก เลยกลัวว่าเพื่อนจะเพลียเเละอยากกลับคอนโดก่อน “ ไหวๆ ไปเรียนกันเถอะ ” อีกห้านาทีก็จะถึงเวลาเรียนเเล้ว เธอไม่อยากขาดเรียน เลยเลือกที่จะไปนั่งเรียนต่อ เเล้วสามสาวก็พากันไปเรียนในช่วงบ่ายที่มีเพียงวิชาเดียว พอเรียนเสร็จสาวๆก็แยกย้ายกันกลับ เนยหวานกลับมาที่คอนโดของเธอ คอนโดนี้เป็นคอนโดที่อคิณให้เธออยู่ เพราะเขาจะได้มาหาเธอเวลาไหนก็ได้ ตามที่เขาต้องการ หากเธออยู่บ้านของเธอ มันก็จะยุ่งยาก ทั่งพ่อและแม่ของเธอเลยเห็นดีเห็นงามด้วย และให้เธอมาอยู่ที่นี้ หึ น่าสมเพชมากมั้ยล่ะชีวิตอีเนยหวาน คอนโดเล็ก สองเท้าเล็กก้าวเข้ามาภายในห้องของเธอ แล้วถอนหายใจออกมา เมื่อคิดไปถึงชีวิตของเธอ ถึงแม้ว่าคนภายในจะเห็นว่า เนยหวานไม่ได้มีอะไรด้อยไปกว่าคนอื่น เธอมีคอนโดอยู่ มีรถขับ ได้เรียนมหาลัยชั้นนำ มีแบรนด์เนมใช้ เงินไม่เคยขาด แต่ทั้งหมดนี้เธอไม่ได้ต้องการตั้งแต่แรก หากวันนั้นไม่ใช่เพราะคำว่า ‘ อีลูกเนรคุณมึงอยากให้กูกับแม่มึงต้องตายเหรอถึงจะยอมช่วย ‘