สามวันผ่านไปในเมืองลับแล..สร้อยสวรรค์รู้สึกเหมือนที่นี่คือที่ของตัวเอง เพราะไม่มีใครมาตามบูลลี่เธอ ไม่มีสายตาขบขันมาทำให้อารมณ์เสียรำคาญใจ ที่สำคัญ มีผู้ชายมากหน้าหลายตาแสดงความสนใจในตัวเธอจนเลือกแทบไม่ถูก การเป็นคนเลือกได้ มันมีความสุขอย่างนี้เอง ขณะธุวดารากำลังเริงร่ากับพลายดินอย่างมีความสุข ตัวเธอเองก็มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพลายตะวันไม่เว้นวัน ช่วงสามวันที่ผ่านมา เธอกับเขามักจะนัดไปเจอกันที่ทุ่งดอกดาวกระจาย แล้วมีความสุขกันอย่างเร่าร้อนมากกว่าหนึ่งครั้งเสมอ วันนี้ก็เช่นเดียวกัน เธอกับพลายตะวันนัดเจอกันที่เดิม ท่ามกลางแสงแดดอ่อนยามบ่าย สายลมเย็นพัดเอื่อย กลีบดอกดาวกระจายลอยฟุ้ง ผีเสื้อบินว่อนจนแยกไม่ออกว่าเป็นผีเสื้อหรือกลีบดาวกระจายกันแน่ “อ๊า..พลายตะวัน ฉันมีความสุขจัง” เธอร่ำร้องครวญครางอย่างสุขสมใจ ยามปลายลิ้นสากแสนร้ายของชายหนุ่มละเลงเลียเนินโหนกอิ่มอูมอย่างสาสมใจ แทรกซอนลิ้