บทที่37

2020 คำ

“ กินสิร้านนี้เขาทำอร่อยนะ ” จานเค้กสตรอเบอร์รี่สีหวานตาที่มีอยู่สี่ชิ้นเลื่อนมาอยู่ตรงหน้าฉัน พูดแล้วอาจารย์ธาดาก็ลุกไปหยิบใบงานของนักศึกษาแล้วกลับมานั่งลงที่เดิม “ ชอบกินเค้กสตรอเบอร์รี่ไม่ใช่หรอเห็นที่คอนโดก็มี ” พอไม่เห็นฉันแตะสักคำเขาก็หันมาถาม ก็จริงที่ฉันชอบกินเค้กสตรอเบอร์รี่แต่อาจารย์ธาดานี่สิแปลกคน เขาหันมาบริโภคของพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ปกติเห็นแต่ชอบพูดว่าของหวานมีน้ำตาลและแคลอรี่สูงไม่ดีต่อสุขภาพงั้นงี้ คนถูกถามถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งคงไม่คิดว่าฉันจะกล้าถามในเวลาแบบนี้ล่ะมั้ง “ ผมแค่ลองชิมดูเห็นว่าอร่อยดีเลยซื้อมาฝาก ” “ อาจารย์ซื้อมาฝากหนูหรอคะ ” ฉันถามด้วยความตื่นเต้นดีใจจนเกือบจะเก็บอาการไม่อยู่แน่ะ “ อืม กินเยอะๆนะในตู้เย็นยังมีอีกหลายกล่อง ” พูดแล้วอาจารย์ธาดาก็เขียนข้อความอะไรสักอย่างลงไปในใบงานของพวกฉัน “ ไม่ดีกว่าค่ะช่วงนี้หนูต้องลดน้ำหนักรู้สึกว่าตัวเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม