ตอนที่ 39.

1595 คำ

 แต่เขาเลือกที่จะเงียบเพื่อไม่ให้เสียบรรยากาศ มือยังกุมมือน้อยไว้มั่น ขณะปล่อยให้เธอสนุกสนานกับการสนทนาและรื่นรมย์กับความงดงามของต้นไม้ใบหญ้าข้างทาง ที่ถูกหิมะขาวโพลนคลุมไว้ เมื่อมาถึงจุดหมายมาเฟียหนุ่มก็ไม่เปิดโอกาสให้เว่ยเหยียนได้ทำตัวใกล้ชิดกับผู้หญิงของเขาอีก หลี่เจิ้งขอตัวพาหลินหลินเดินชมทิวทัศน์ของทะเลสาบโทยะ อากาศหนาวทำให้หญิงสาวแก้มแดงปลั่ง จมูกแดงเหมือนลูกเชอรี่ น่ารักน่าเอ็นดู “ที่นี่อากาศหนาวไม่แพ้อิตาลีเลยค่ะ ตอนที่หิมะตกแบบนี้ฉันกับอาหลงเราเคยแอบไปเที่ยวกันสองคน” หลินหลินเล่าขณะเดินเคียงร่างสูงใหญ่ของหลี่เจิ้ง “พอกลับมาเลยถูกคุณลุงฟรานเชสโก้ลงโทษให้ไปช่วยคนสวนกวาดหิมะ อาหลงแกไม่กลัวสักนิด ยังชวนฉันปั้นตุ๊กตาหิมะเล่นเสียอีก” “ฉันไม่ค่อยชอบหิมะหรอกนะ มันเย็นเกินไป” หลี่เจิ้งเอ่ยขึ้นบ้าง เขาวาดแขนรั้งไหล่บางมากอดไว้ “ตอนที่เรียนอยู่อเมริกา ฉันเกือบตายเพราะหิมะถล่ม โชคดีที่มีคน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม