“ถ้าอยากเป็นแม่ของลูกฉันก็ต้องรีบปั๊มลูกตั้งแต่ตอนนี้เลยนะ ฟีร่าจะได้มีน้อง” หลังจากประโยคนั้น รติรสก็ไม่ได้ลงจากเตียงอีกเลย แต่เธอยินดีมอบความสุขให้เขา อยู่ในอ้อมแขนเขา โอบกอดเขาอย่างเต็มอกเต็มใจ รับความสุขที่เขามอบให้อย่างอิ่มเอมใจ
‘ผู้ชายคนนี้ รสขอนะคะ’
เธอกระซิบบอกสรรพสิ่งรอบกายด้วยน้ำเสียงสุขใจ คนเราถ้ามีความทุกข์ให้คิดถึงความสุขที่กำลังจะตามมา ถ้ามีสุขก็ให้คิดถึงความทุกข์ที่กำลังจะตามมาเช่นกัน ชีวิตมนุษย์มีสุขมีทุกข์ ไม่มีใครสุขตลอดหรือทุกข์ตลอด แม้แต่คนยากจนข้นแค้นหาเช้ากินค่ำ บางทีแค่ได้เจอหน้าเมียหน้าลูกหลังกลับจากทำงานด้วยความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ก็ยังสุขใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่รอคอยอยู่ที่บ้าน
ถ้ามีโอกาสอะไรในชีวิต จึงควรรีบคว้าเอาไว้ อย่าปล่อยให้มันหลุดมือไป เพราะโอกาสไม่ได้มีให้เราเสมอไป...
รติรสรับรู้ถึงความสุขเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในหัวใจ เธอมีครอบครัวที่อบอุ่นแล้ว สาวน้
