“ไม่ต้องห่วงพี่หรอก มีงานให้ทำเยอแยะ แล้วหนันล่ะ เรียนจบอะไรมา” เขาเอ่ยถามเธอบ้าง
“หนันเรียนจบ ปวช. มาค่ะ พ่อกับแม่ไม่มีเงินส่งเรียนต่อก็เลยออกมาทำงานช่วยท่าน”
“น่าเสียดายที่หนันไม่ได้เรียนต่อ พี่ส่งเรียนเอาไหม” เขาเอ่ยถาม
“พี่กันต์จะทำตัวเป็นพ่อบุญทุ่มหรืออาเสี่ยส่งหนันเรียนเหรอคะ ไหนบอกว่ายังไม่มีงานทำไงคะ” เธอตะแคงหน้ามองเขาเต็มๆ ตา กิริยาน่ารักนั้นทำให้กันต์ดึงเธอมาหอมแก้มฟอดใหญ่ ปาหนันหลับตารับสัมผัสอ่อนโยนอย่างเต็มใจ
“กะแค่จะส่งภรรยาเรียนหนังสือต่อ ถ้าภรรยาพี่ต้องการ ใครจะมีปัญหาอะไรคร๊าบผม” เขาพูดล้อเลียน แต่สายตาจริงจังมองสบมาอย่างลึกซึ้ง ปาหนันเองที่สู้แรงตาเขาไม่ไหวจนต้องหลบ
“หนันอยากเรียนต่อมากๆ แต่ไม่ได้เรียน ต้องช่วยแม่ทำงาน หนันมีน้องอีกสองคนต้องส่งเรียน เลยไม่อยากเป็นภาระพ่อแม่ จริงๆ หนันคิดว่าจะเรียนต่อมหา’ลัยเปิดค่ะ ทำงานไปเรียนไป ค่อยไปสอบเอา แบบนั้นมีเวลาช่วยงานแม่ด
