“มึงเอากระเป๋ามาหมดแล้วใช่ไหม ของไอ้รินกับของกูด้วย” ไอ้ปั้นหันไปถามไอ้สองตัวนั่น “เออเอามาหมดแล้ว...กูไม่อยู่มันแล้วหงุดหงิดด้วย เดี๋ยวค่อยกลับไปบอกพ่อว่ามีเรื่องนิดหน่อย ช่างมันเถอะ กูบอกอาจารย์แล้วว่าพวกเราจะกลับก่อน” ไอ้ปัณณ์บอก จากนั้นเมื่อพวกเราเดินมาถึงลานจอดรถก็เห็นรถสองคันขับตามกันมา จากที่ได้ยินเสียงท่าทางจะเป็นคนที่บ้านไอ้สองแฝดส่งมา แล้วก็ไม่ต้องรอให้ขนของลงพวกเราก็นั่งอยู่บนรถ ไอ้ปุณณ์บอกจะขับเอง ส่วนไอ้ปัณณ์นั่งไปด้านข้าง ส่วนฉันถูกไอ้ปั้นจับนอนด้านหลังคนขับโดยหนุนหัวกับตักไอ้ปั้นอยู่ “คุณหนูครับ เดี๋ยวไปถึงด้านล่าง รถตู้ของคุณท่านรออยู่แล้วครับจะพาไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด” เสียงคนขับรถขึ้นมาบอกไอ้ปุณณ์ จากนั้นพวกเราก็ขับรถลงมา และฉันเวียนหัวมากทางมันขึ้นเขาลงเขากว่าจะถึงด้านล่างแทบอ้วก ฉันสลึมสลือมองไอ้ปั้นอยู่สองสามรอบ แต่ก็หลับต่อเพราะเวียนหัว จนมาถึงด้านล่างใช้

