30 เสี่ยนั่นทำอะไรเธอไหม

1537 คำ

ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ผ้าแพรจึงรีบดีดตัวลุกขึ้น และขยับออกห่างเสี่ยเมธา “เข้ามา” เสียงเข้มอนุญาตคนด้านนอก แอ้ด!! “กาแฟกับน้ำผลไม้ค่ะท่าน ” สาวสวยคนเมื่อครู่เปิดประตูเข้ามา และมองหน้าเธออย่างไม่พอใจอีกครั้ง “วางไว้แล้วก็รีบออกไปซะ ” เมธาไล่เลขาตัวเองอย่างหงุดหงิด “เอ่อท่านคะไม่เป็นไรค่ะ พอดีแพรมีเรียนต่อ ยังไงแพรขอตัวเลยแล้วกันนะคะ” พอได้โอกาสผ้าแพรก็รีบชิ่ง ขืนอยู่นานเสี่ยแก่ทำมากกว่านี้แน่ คิดแล้วโคตรขยะแขยง “เดี๋ยวสิ!!เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ ทำไมรีบกลับ ไม่ไปทานข้าวกับเสี่ยก่อนรึไง” เสี่ยเมธาเรียกตามอย่างเสียดาย “คือช่วงบ่ายแพรมีสอบจริงๆค่ะเสี่ย เอาไว้พอมาฝึกงานแล้วเนี่ย แพรจะทานข้าวเป็นเพื่อนเสี่ยนะคะ” ผ้าแพรพูดอย่างออดอ้อน จนเลขาเมธาหน้าบึ้งอย่างเห็นได้ชัด “ห้ามโกหกเสี่ยนะ” เสี่ยแก่มองตามตาละห้อย “ไม่โกหกค่ะ แต่วันนี้แพรมีสอบจริงๆ แพรลานะคะสวัสดีค่ะ” ผ้าแพรไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม