บทที่ 27 เพื่อนเก่า2

1224 คำ

ลินน์รู้สึกเหมือนถูกธีร์ภพปั่นหัว หลอกล่อเหมือนเธอเป็นเด็กห้าขวบยังไงยังงั้น เธอเหลือบมองป้ายร้านไอศกรีมชื่อดัง ก่อนจะหันมามองสีหน้ายิ้มกริ่มของเขา แล้วได้แต่ถอนหายใจ เอ่ยปากถาม “ไหนว่าจะซื้อพริกไทยดำไงคะ” “ก็ซื้อ แต่แวะกินของหวานก่อน แล้วค่อยกลับไปกินของคาว” คนฟังทำหน้าพิลึกมองเขา มีแต่คนเขากินของคาวก่อน แล้วค่อยตบท้ายด้วยของหวาน แต่ธีร์ภพกลับทำตรงกันข้ามเสียงอย่างนั้น แต่ก็เอาเถอะ... เธอชอบไอศกรีมร้านนี้มาก เป็นของโปรดเจ้าประจำเลย เข้าไปทานกับเขาเสียหน่อยก็ไม่เสียหาย หญิงสาวเดินตามเขาเข้าไปนั่งในมุมส่วนตัว หลังสั่งไอศกรีมและนั่งรออย่างน้ำลานสอ พอพนักงานยกมาเสิร์ฟจริงๆ เธอกลับไม่กล้าเอื้อมมือไปตักของโปรดเข้าปากเสียดื้อๆ เพราะเมนูที่เขาสั่งเป็นเมนูสำหรับคู่รัก เธอเห็นคนอื่นๆ หลายคู่ป้อนไอศกรีมในจานโบวล์ใบใหญ่ให้กันและกัน เลยอดกระดากไม่ได้ เพราะเธอกับธีร์ภพไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม