รัญชนายิ้มเย้ยมองเมียตีทะเบียนของแทนชนม์ ก่อนจะเชิดหน้าเดินตามหลังเขาไปในห้องทำงานอย่างคนมีแผน หล่อนไม่ได้ทำตัวงี่เง่าตั้งท่าจะหาเรื่องอย่างเดียวเหมือนเมียเขา แต่สวมมาดเลขาฯ มืออาชีพได้อย่างน่าเชื่อถือ ขยันเอาการเอางานหยิบจับแฟ้มเอกสารต่างๆ อย่างคล่องมือ อธิบายรายละเอียดอย่างฉะฉาน บางจังหวะแสร้งแตะแขนเขาแผ่วๆ กระซิบข้างหูเบาๆ ดวงตาคู่สวยช้อนมองชายหนุ่มอย่างมีจริต ยิ้มน้อยๆ อย่างที่เขาชอบมองหล่อน “ยังมีเอกสารอะไรอีกมั้ย” แทนชนม์หันขวับไปถาม ใจเขามัวพะวงถึงภรรยา อยากจะรีบเซ็นให้เสร็จแล้วไปหาเธอไวๆ แต่ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่ยื่นเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเขาเฉียดผิวแก้มหล่อนไปนิดเดียว ริมฝีปากก็เกือบทาบทับกับกลีบปากสีแดงอมส้มฉ่ำวาว ทำให้เขาแทบผงะ สีหน้าเคร่งขึ้นทันตา “ภรรยาผมคงไม่พอใจสักเท่าไหร่ ที่เราใกล้ชิดกันมากเกินไปแบบนี้” เขาเจตนาเตือนหล่อน ด้วยรู้ว่ารัญชนาตั้งใจทำ เขาเป็นผู้ชายทำไมจะดูไม่ออกว่า