บทที่37. วินาทีสุดท้าย [เพื่อนรัก..รักเพื่อน] ตอนสำคัญ

1321 คำ

ตืดดดด ตืดดด เสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะ ทั้งคู่รีบเดินทางกลับสถาบันศึกษา เนื่องจากบอร์ดบริหารแจ้งประชุมด่วนเกี่ยวกับงบประมาณ สกาวยังคงคาดคั้นระหว่างทาง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รับคำตอบใด "มึงไปไหนมาสกาว" กลับมาถึงห้องเรียนดาวก็ซักถาม "กูโทรไปก็ไม่รับ" "กูมีธุระด่วนนิดหน่อย" "มึงมีธุระด้วยเหรอ" "เอาเถอะมึงอย่ารู้เลยเรื่องไร้สาระ" "แล้วคอมึงไปโดนอะไรมา อย่าบอกน้องว่ามึงไปเสียตัวให้กับอาจารย์เชนอีกแล้ว?! ไหนมึงบอกว่าจะเลิกชอบแล้วไง ทำไมยังยอมให้เขา...ทำแบบนี้อีกละ" "อย่าบ่นเป็นคนแก่ได้ไหมคะ กูจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้ ตอนนี้กูพยายามทำใจ แม้จะยังทำใจไม่ได้มากก็เถอะ" ดาวทำท่างงๆ แต่ยังคงไม่สอบถาม เนื่องจากตอนนี้อาจารย์ประจำรายวิชาเข้ามาสอน นักศึกษาทุกคนตั้งใจเรียนกระทั่งถึงเวลากลับบ้าน วันนี้ท่าทางฝนจะตกเนื่องจากเมฆคล้อยลอยต่ำ สกาวยังไม่กลับเพราะต้องการคำตอบ "หายไปไหนนะ" แม้พยายามจะมองห

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม