ตอนที่ 33 ปืนลั่น

1998 คำ

"น้องชะเอม พี่แบมมาแล้ว" เสียงใสของแบมดังขึ้นทำให้ชะเอมที่พึ่งก้าวลงจากรถสปอร์ตคันหรูคันใหม่ของอาชิหันไปมอง ก็เห็นแบมวิ่งมาจะถึงตัวเธออยู่แล้ว ตั้งแต่ที่แบมรู้ว่าชะเอมอายุน้อยกว่าเธอก็มักจะแกล้งเรียกชะเอมแบบนี้ "พี่แบมมาเร็วจังเลยนะคะ" "เดี๋ยวนี้หัดตบมุขนะคุณหนูชะเอม" "ก็แบมชอบเรียกเอมแบบนี้เองนี่" "นัดกู แต่มาสาย รู้ไหมว่ามันร้อน" สายฟ้าเอ่ยว่าเมื่ออาชิเดินมายืนโอบกอดเอวคอดของชะเอม "แค่ห้านาทีเปล่าวะ" "นาทีเดียวก็เรียกว่าสายแล้วเปล่าวะ" "แล้วมึงไม่เข้าไปก่อนวะ จะมายืนทำหอกอะไรตรงนี้" "แล้วสนามยิงปืนของมึงเขาให้คนนอกเข้าหรือไง" "แล้วไอ้ภูกับไอ้เดลล่ะ มึงไม่โทรบอกให้มันสองคนออกมารับล่ะ โง่นะมึง" "โง่พ่องมึงดิ แล้วมันสองตัวมาแล้วหรือไง" "แล้วกูจะรู้ไหมล่ะว่ามันสองตัวยังไม่มา" "แล้วมึงไม่แหกตาดูล่ะวะ" "มันก็ระ....." "หยุด!!" ชะเอมกับแบมตะโกนเสียงดังลั่นออกมาพร้อมกัน ทำเอาอาชิกั

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม