ตอนที่ 37 คนหน้ามึน

1765 คำ

กายบางหอบหายใจ สั่นสะท้านไปทั้งร่างกับสัมผัสที่ไม่เคยพานพบมาก่อน ริมฝีปากร้อนจูบไล้ขึ้นมาที่หน้าท้องแบนราบพร้อมทั้งขบเม้มจนเกิดรอยจ้ำแดงไปถ้วนทั่วทุกที่ที่เขาลากไล้ริมฝีปากผ่าน ริมฝีปากหนามาหยุดอยู่ที่สองเต้าอวบก่อนจะฉกริมฝีปากลงมาตะโบมดูดดุนยอดอดอย่างบ้าคลั่งระคนหื่นกระหาย ร่างเย้ายวนบิดกายเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน “อ๊ะ...พอ พอได้แล้ว!!” พริมาตั้งสติและตะเบ็งสุดเสียง “พริกหอมหวานไปทั้งตัวแบบนี้จะให้พี่พอได้ยังไง” มือหนาเลื่อนขึ้นมาปัดผมตรงหน้าผากให้อย่างแผ่วเบา ความอบอุ่นถ่ายทอดออกมาผ่านทางสัมผัสอ่อนโยน สันจมูกโด่งคมคลอเคลียพวกแก้มนวลเบาๆ “พริกโกรธพี่ปลาวาฬอยู่นะ พี่ปลาวาฬจะทำแบบนี้กับพริกไม่ได้” เสียงหวานหอบกระเส่าต่อว่า สะบัดหน้าหนีการรุกราน “ได้ไม่ได้ก็ทำไปแล้ว” ใบหน้าหล่อเหลาไม่ได้สลดในการกระทำของตัวเองแม้แต่น้อย “อย่ามาหน้ามึนนะ” ความเกรี้ยวกราดผุดขึ้นบนใบหน้าเนียน “ตอนนี้พี่ถ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม