โจฮันก้าวพาเธอถอยจนแผ่นหลังพิชชาสัมผัสผนังห้อง เสียงหัวใจของทั้งคู่ดังชัดราวกับเต้นอยู่ในจังหวะเดียวกัน เขายังคงครอบครองริมฝีปากเธออย่างไม่ยอมผละ ความร้อนจากลมหายใจผสมกันจนยากจะแยก จ้วบ!!~~ “อืมมมม” มือหนาข้างหนึ่งโอบประคองแผ่นหลัง ส่วนอีกข้างเลื่อนต่ำลงมาที่ใต้โคนขา ลูบไล้ผิวเนียนราวกับจะจดจำทุกส่วนด้วยปลายนิ้ว พิชชากอดคอแกร่งเขาแน่น ร่างเล็กขยับเข้าหาโดยไม่รู้ตัว “คุณทำผมแทบคลั่ง อาส์”เขากระซิบเสียงพร่า ก่อนดึงผ้าพันเอวออก มือหนาเลื่อนต่ำแหวกร่องคับแคบออก ก่อนจ่อแก่นกายไว้ที่ปากทางรักแล้วดันเข้าไปจนสุด แรงอัดกระแทกทำแผ่นหลังเธอแนบแน่นไปกับผนังยิ่งกว่าเดิม “อืมมม อาส์ โจฮันคุณดุดันเกินไปไหม ซี้ด!!~~” คนตัวเล็กพึมพำเสียงแผ่วพร้อมซี้ดปาก ในยามที่ความคับใหญ่อัดกระแทกเต็มรูเสียว จนต้องเกร็งตัวไว้ด้วยความจุก ตับ!!ตับ!!ตับ!! “เป็นของผมต้องทำใจให้ชินนะเบบี๋ ผมกินไม่พักกินได้ทุกที่ทุกเว