น้ำผึ้งหยดสุดท้าย (60%)

2303 คำ

“ขอค่าเหนื่อยหน่อยน่า อย่าหวงนักเลย” ชายหนุ่มหลิ่วตาให้ ก่อนจะออกแรงไถลเศษผ้าไปตามพื้น ครั้นมาบรรจบกับเธออีกครั้งเขาก็รั้งท้ายทอยสลวยเอาไว้ แล้วมอบจุมพิตหวานให้ จนเธอต้องถูห้องไปหน้าแดงไป อีกทั้งหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำจนร่ำๆ ว่าจะกระเด็นออกมานอกอกหลายครั้ง   “โอยยยย…เหนื่อยจังเลย” ทั้งคู่นอนแผ่หลาเอาหัวชนกัน ก่อนที่เจ้าของร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างจะผุดลุกขึ้น แล้วก้มลงเคลื่อนใบหน้าหล่อเหลาไปจูบคนที่ยังนอนหายใจหอบอย่างอ้อยอิ่งลึกซึ้ง “ฮื้อ…พอแล้วค่ะ” เสียงอู้อี้ครางประท้วงในลำคอระหง แต่เขาก็ยังคงตักตวงความหวานล้ำจากโพรงปากนุ่มอย่างตะกละตะกลาม จนเมื่อหนำใจนั่นแหละถึงปล่อยให้เธอได้หายใจหายคอ   “เสร็จแล้วไปอาบน้ำกันนะ” ชายหนุ่มกระซิบชักชวนแกมออดอ้อนชิดเรียวปากสีกุหลาบทว่าบวมเจ่อจากฤทธิ์จุมพิตที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อสักครู่นี้  “ค่ะ แต่แยกกันอาบนะคะ” บุปผชาติเอ่ยตอบรับอย่างไม่เกี่ยงงอน ทว่าท้ายประโยคม

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม