บทที่ 33 คนในอดีต

1015 คำ

ภาพในตอนนั้น มินกำลังจับหัวฉันแล้วหมุนหน้าไปหาเขา ทำให้ตาเราทั้งสองสบกันหวาน ฉันคิดว่าภาพนี้เขาลบไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วเสียอีก ทำไมมันยังอยู่อีกล่ะ ซึ่งฉันกับมินเลิกกันตั้งแต่ตอนมอหกแล้วนะ นี่ก็เกือบปีแล้วทำไมไม่ลบทิ้ง “ไอ้เหี้ยมินมันต้องการอะไรวะ” เสียงครีมว่าออกมาอย่างอารมณ์เสีย เพราะเพื่อนทั้งสองคนรู้ดีว่าเรื่องราวระหว่างฉันกับมินเกิดอะไรขึ้น “แบบนี้แฟนแกจะหึงไหมแพร” แจ๊ดเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “หึ ไม่” “แฟนแกดีมีเหตุผล คบกับผู้ใหญ่ก็อย่างนี้แหละ” แจ๊ดเอ่ยชมไม่หยุด “ห้า สี่ สาม ...” “แกนับอะไรแพร” คำถามของแจ๊ดยังไม่จบเสียงโทรศัพท์ฉันก็แผดเสียงร้องขึ้นทันที “ค่ะ” (“เปิดกล้อง วิดีโอคอล”) นั่นไง คนไม่หึงสักนิดเลยจ้า ฉันกดเปิดวิดีโอคอล เดี๋ยวนะ แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อใส่ผ้าแบบนั้น ฉันรีบเอามือปิดหน้าจอเพราะกลัวว่าเพื่อนฉันจะเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น “เบ๊บ ใส่เสื้อก่อนเพื่อนหนูมีแต่ผู

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม