ตอนที่ 38. ความเจ็บปวดที่ไม่อาจลบเลือน/1

1389 คำ

“พวกสารเลว!” จิณณ์คำราม ยกเท้ากระทืบเสี่ยดนัยไม่ยั้ง อิงดาวก็หยิบขวดเบียร์ฟาดหัวสองเสี่ยจนหัวแตก ล้มกลิ้งกับพื้นร้องครางโอดโอย “โอ๊ย! ไอ้พวกข้างนอก มาช่วยอั๊วด้วย พวกแกมาจัดการพวกมันให้อั๊วที” เสี่ยดนัยร้องหาลูกน้อง ประตูเปิดผางออก มีคนวิ่งเข้ามาในห้องในมือถือปืนมาด้วย เสี่ยบ้ากามทั้งสามยิ้มร่า รีบชี้มือไปยังจิณณ์ “จัดการมัน ฆ่าไอ้บ้านั่น!” เปรี้ยง ! เสียงปืนดังขึ้นเป้าหมายคือร่างของจิณณ์ ลูกน้องของเสี่ยชั่วทำตามคำสั่งเจ้านายทันที อิงดาวเบิกตากว้างเมื่อเห็นจิณณ์ทรุดลง เขาถูกยิงที่แขนเลือดอาบ ลูกสมุนของเสี่ยดนัยปราดเข้าไปใช้ปืนจ่อศีรษะของจิณณ์เอาไว้ อิงดาวรีบวิ่งเข้าไปกอดชายหนุ่มเอาไว้ “อย่าทำอะไรเขานะ!” “ฉันไม่เป็นอะไร” จิณณ์ดึงตัวอิงดาวมากอดไว้ ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความแค้น ภาพของอรนิภาที่ถูกชายทั้งสามกระทำบาดตาบาดใจของเขาจนแทบกระอักเลือด เขามองเสี่ยทั้งสามหมายแค้นเอาไว้ในใจ พว

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม