ตอนที่ 40. ความเจ็บปวดที่ไม่อาจลบเลือน/3

1486 คำ

“ครับท่าน” สิ้นเสียงสั่ง เสี่ยชั่วทั้งสามถึงกับตาเหลือกด้วยความกลัว พยายามดิ้นหนีแต่ก็ถูกจับตัวไว้ ลูกน้องของณรงค์หยิบมีดคมกริบออกจากฝัก ประกายวาววับสะท้อนแสงแดดบาดตา เมื่อตวัดลงบนท่อนลำที่เคยเป็นอาวุธทำลายเพศหญิงก็ขาดร่างลงพื้นเลือดพุ่งกระฉูดไหลนองหน้าขา “โอ๊ย อย่าทำ อย่าเผาลูกกู!” เสี่ยทั้งสามได้สูญเสียความเป็นชายไปต่อหน้าต่อตา และเมื่อเห็นคนทำราดน้ำมันแล้วจุดไฟเผ่าท่อนเนื้อแสนรักจนไฟลุกท่วม ส่งกลิ่นเหม็นไหม้คละคลุ้ง ถึงกับกรีดร้องเสียสติ สภาพในยามนี้ไม่ต่างจากสัตว์นรกที่ถูกลงทัณฑ์ การกระทำเลวร้ายต่างๆ ได้วาบผ่านเข้ามาในหัว ต่อให้สำนึกเสียใจก็สายเกินไปแล้ว “ขี้เกียจดูแล้ว ณรงค์ให้อาหารปลาด้วยนะ ฉันจะไปหลานฉันสักหน่อย” ท่านเจ้าสัวมองดูการทรมานทั้งสามจนเบื่อแล้ว ก็สั่งให้ลูกน้องคนสนิทจัดการต่อ ตัวท่านเดินไปลงเรือกลับขึ้นฝั่ง เรือแล่นออกไปจนลับตา ณรงค์ก็หันมามองเสี่ยทั้งสาม “เอามัน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม