ผมเห็นแก่ตัวมากใช่ไหม

2289 คำ

ชายหนุ่มกลับมาถึงห้องด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เขาเตรียมเก็บของกลับไปอยู่ที่บ้านตามที่ได้คุยกับพราววรินทร์และพอเห็นเจ้ากีกี้ตุ๊กตาที่เขาขอมาจากเธอแล้วก็ต้องคิดถึงเจ้าของไม่ได้ อีกทั้งไอพอดของเธอที่เคยให้เขายืมมาตอนที่เขานอนไม่หลับก็ยังวางอยู่บนหัวเตียง แม้ว่าตอนนี้เขาไม่ได้เครียดถึงขั้นนอนไม่หลับแล้วแต่เขาก็ยังฟังเพลงก่อนทุกคืน มีหลายครั้งที่เขาถามเธอว่าจะเอาคืนไหม แต่หญิงสาวก็บอกเขาว่าเธอไม่จำเป็นต้องใช้เขาเลยขอยืมไว้ก่อน ‘ปาล์มไว้ฟังก่อนก็ได้ เอรินไม่ค่อยได้ใช้แล้ว แค่ก่อนตอนเรียนก็เอาไว้ฟังก่อนนอนเพลินๆ แต่พอทำงานแล้วหัวถึงหมอนก็หลับเป็นตายแล้วล่ะ’ เมื่อนึกถึงคำพูดของเธอแล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่ม พราววรินทร์มักจะมองโลกในแง่ดีอย่างนี่เสมอ เก็บของได้เพียงครึ่งสิปปกรก็ต้องหยุดไว้แค่นี้เพราะได้ยินเสียงพี่ชายกลับเข้ามา “วันนี้พี่ผมกลับก่อนพระอาทิตย์ตกดินสงสัยฝนจะตกแน่” ชายหนุ่มเดิน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม