ช่วงพักเที่ยง หมอกเดินจ้ำออกมาจากอาคารเรียนทันทีที่อาจารย์ปล่อยคลาส สายตาเหลือบมองนาฬิกาบนข้อมือพลางเร่งฝีเท้าไปยังลานจอดรถเพื่อกลับไปหาน้ำหวานที่โรงพยาบาลตามสัญญา แต่ระหว่างที่กำลังจะเปิดประตูขึ้นรถ เขาก็ได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลัง “พี่หมอก!” หมอกหันไปมอง ก่อนจะเห็นกลุ่มผู้หญิงสี่คนเดินตรงเข้ามา แจม, แบมแบม, เมย์ และนุ่น “พี่หมอกจะไปหาน้ำหวานใช่ไหมคะ พวกเราจะไปเยี่ยมน้ำหวานที่โรงพยาบาล ขอขับตามไปด้วยได้ไหม?” แจมเป็นคนพูดขึ้นก่อน ใบหน้าจริงจังแบบไม่รอฟังคำปฏิเสธ หมอกพยักหน้าเบา ๆ “ได้สิ แต่พวกเธอรู้โรงพยาบาลหรือยัง?” “รู้แล้ว พี่แทนไทบอกไว้” แบมแบมตอบทันที “โอเค งั้นขับตามรถพี่ไปเลย ขับไม่ต้องเร็วกันนะ มันอัตราย” หมอกตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ก่อนจะเปิดประตูขึ้นรถ พร้อมสตาร์ทรถช้า ๆ รอให้กลุ่มเพื่อนน้ำหวานขับตาม ทุกคนรีบวิ่งไปขึ้นรถของตัวเอง สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง ระหว่างทาง ค