บทที่ 37 เจนอ่ะ…คิดมาก

1305 คำ

“ภีมมมม” หญิงสาวร่างบางผิวขาว ผมสีน้ำตาลวิ่งเข้ามากอดชายหนุ่มเจ้าของวันเกิดต่อหน้าต่อตาเจน ภีมรีบหันหน้าไปมองหน้าแฟนสาวที่ตอนนี้กำลังขมวดคิ้วเป็นคำถาม “นิชา” “แฮบปี้เบิร์ดเดย์นะคะภีม” “….” ชายหนุ่มพยายามเอาตัวเองออกมาจากอ้อมกอดเล็กๆ นั่นซึ่งเธอก็ยอมคลายกอดแต่โดยดีก่อนจะหันมาหามารดาของเขา “คุณแม่สบายดีไหมคะ” เธอโผเข้าไปกอดวลารีอย่างคุ้นเคย “สบายดีจ้ะ” “นิชามาทันงานเลี้ยงพอดีสินะ” “อ่อค่ะ งานกำลังจะเลิกพอดี..” พลอยพูดขึ้นแต่ถูกนาน่าหยิกแขนไว้ซะก่อน “ไปค่ะภีม ไปทานเค้กดีกว่านิชาซื้อเค้กร้านโปรดของภีมมาให้ด้วยนะ” “นิชาครับ นี่พี่หยก พี่ทศ พี่ที่ทำงานของผม แล้วก็พลอย เอม นาน่า เพื่อนของเจน แล้วนี่ก็เจนแฟนผมเอง” “อ๋อค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ โดยเฉพาะเจนคนพิเศษของภีมใช่มั้ย” นิชาพูดพร้อมส่งยิ้มให้ ช่างเป็นรอยยิ้มที่แสนเยือกเย็น ดวงตากลมโตของเธอนั้นชัดเจนแจ่มแจ้งว่าไม่แคร์ส

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม