Eliza's POV
SINUBUKAN kong ayusin ang sarili sa harapan ng salamin. Ayokong mahalata ni Keanne na umiyak ako. Kailangan ko rin magpanggap na buntis pa rin ako. Ayaw ko muna sabihin sa kaniyang wala na ang baby namin. Hahanap ako ng tamang oras upang sabihin 'yon sa kaniya.
Maitatago ko ba talaga sa kaniya 'to? Lalo na namumugto ang aking mga mata. Nilagyan ko nga lang ito ng concealer para hindi niya masyadong mahalata.
Narinig ko ang pagbukas ng pintuan nitong kwarto. Alam kong si Keanne na 'yon. Dahil kanina lang sabi niya on the way na siya.
Napalingon ako. Muli kong tiningnan ang sarili sa salamin bago tuluyang salubungin si Keanne.
Hindi ko napigilang mapangiti, kahit may kung anong kirot na agad na sumagi sa dibdib ko.
Hindi na ako nagdalawang-isip pa, agad akong lumapit a
