Hindi na nakipagkita pa si Ashene kay Flower. Inubos na lang niya ang oras niya sa mall. Nakaupo lang siya roon maghapon at tulala dahil sa sobrang daming iniisip niya. Paminsan-minsan ay napapaluha pa rin siya.
Nagbalik na ang totoong siya. Ang iyakin na Ashlene, ang pusong mamon na Ashlene, ang mahiyain na Ashlene, ang mahinhin na si Ashlene, at ang sweet at mapagmahal na si Ashlene.
“Jonathan…” paulit-ulit na bigkas niya sa pangalan ng kanyang asawa. At sa tuwing naiisip niya ang asawa ay naiisip niya rin ang mga masamang ginawa niya.
Paano niya nagawa ang mga bagay na ‘yun sa mahal niyang asawa? Ang sama niya, ang sama-sama niya.
Muli ay napahagulhol si Ashlene. Inubos niya muna ang mga luha niya bago niya pinilit ang sarili na kumalma at nagpasiyang umuwi na. Kailangan na niyang h
