Zieke's POV
I know.
I know that she will regret everything when she wakes up. Alam kong mababaliw din siya kakaisip sa kung ano ang kaniyang gagawin para maiwasan lang ako.
Napatingin ako sa sopa at nakita ang kaunting patak ng dugo. Tsk! She will surely feel the pain later. Bakit nya ba kasi naisip 'yon? Hindi ko tuloy napigilan ang sarili ko. I frowned; it's her fault.
Tumunog naman ang cellphone ko at nakita kong si Yael ang tumatawag.
"Hey?"
"Nandito na ako sa labas," sabi niya.
"Okay," maiksi kong tugon at tinapos na agad ang tawag.
Tulad ng inaasahan, naririto na agad si Yael; kailangan ko ng umalis habang mahimbing pa ang tulog niya.
Napatingin pa ako sa itaas kung saan naroroon ang silid na tinutulugan ni Rhian. Tiim ang aking mga mata habang nakikinita ko na sa aking imah
