Tahnia’s Point of View
“Hindi ka papasok?” tanong sa akin ni Sebastian nang hindi ako bumangon. Tapos na siyang magbihis at handa nang pumasok sa kapitolyo.
“Hindi na muna. Medyo masama ang pakiramdam ko,” kunwari’y nanghihina kong sagot saka inayod ang comforter.
“Do you want me to contact Calvin? I’ll have him check you.”
“Hindi na. Ipapahinga ko lang ‘to,” pagtanggi ko. “Sige na, baka ma-late ka pa.”
“Are you sure?”
“Oo. Andito naman si mama para asikasuhin ako,” giit ko. “I’ll be fine. Promise.”
“Okay. Alis na ako, ha?” Lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa aking noo. “Get well soon. I love you.”
“Ingat. I love you, too,” tugon ko at hinalikan siya sa pisngi.
Nang makalabas siya ay doon ko na kinuha ang cellphone ko. Agad kong tinawagan si Enrico. Hindi kasi ito ang maghah
