Tahnia's Point of View
Pinagmasdan ko ang repleksyon ko sa salamin matapos kong ayusan ang sarili ko. Hindi ko rin alam kung bakit bihis na bihis ako, eh, bibisita lang naman ako kay Sebastian.
Nang makontento sa ayos ko ay bumaba na ako at nagtungo sa kusina para daanan ang ipinahanda kong basket ng prutas para sa kanya.
“Aalis ka na ba, ‘nak?” tanong ni mama na kakapasok lang ng kusina.
“Opo, ‘ma. Mas mabuting maaga para maaga rin akong makauwi,” sagot ko at tipid na ngumiti sa kanya. “Hinihintay ko na lang si Enrico.”
Tumango siya sa akin at ngumiti pabalik. “Mag-iingat ka, ha?”
“Opo, ‘ma. At isa pa, wala kang dapat ipag-alala dahil kasama ko si Enrico,” paninigurado ko sa kanya.
“Mabuti.”
“Opo. Doon na muna ako sa living room, ha?” paalam ko sa kanya at nauna nang lumabas. Naup
