Chapter 15
PARA akong nawala sa realidad, lumuluha ako at nag-hallucinate ng mga pangyayari nong gabing ‘yon, “ma…ma…” Hindi ko na rin maramdaman ang sarili ko, nakikita ko silang nakahandusay sa harapan ko at sa silid na ‘yon.
“Sia, gumising ka, andito ka! Sia, gising!” Iyon lamang ang naririnig ko at isang malakas na sampal ang nagpagising sa ‘kin.
Napataob ako sa sahig, parang namamaga at nabibingi ako sa lakas ng sampal na ‘yon. Nakakunot-noo akong dahang-dahan sumulyap kung sino ang may gawa sa ‘kin nu’n, hindi ko alam kung magagalit ako kay Nikita o magpapasalamat sa ginawa niyang sampal na hawak ko ngayong pisngi.
“Halika na!” Sigaw niya sa harapan ko, tatakas na sana kami, naalalayan niya akong makatayo ngunit natalunan siya ng lobo kaya napabitaw kami sa isa’t isa na kamuntik
