Chapter 7
“Please lang,” para akong sirang kinakausap ang puting lobo sa harap ko at hindi ko naman alam kung maiintindihan niya ako. Sa sobrang histerikal ko mas lalong tumataas ang kabog ng dibdib ko, hindi pa rin makagalaw sa kinatatayuan ko kaya lumuluha na ako sa frustration.
Nanginginig na ang buong katawan ko nang dahan-dahan siyang naglakad patungo sa direksyon ko, ‘mangyayari ba sa ‘kin yung nangyari kila papa at mama?’ Nagsisigaw ang tanong na ‘yon sa sarili ko at baka ito na nga ang katapusan ko. Ipinikit ko ang mga mata ko sobrang pikit na natatakot ako sa gagawin niya sa ‘kin at mararamdaman kong sakit. Bakit nga ba ako bumalik dito? Ito na ata ang katapusan ko!
Ngunit ilang segundo akong naroon na wala pa ring nangyayaring kakaiba, unti-unti kong idinilat ang mga mata ko n
