Chapter 47

1164 Words

Chapter 47 SUOT ko ang aking puting bistidang pang kasal habang nasa gitna ng madilim na kakahuyan. Nang makapasok ako nilamon na ako ng dilim, sinilip ko kung saan ako pumasok ngunit bigla na lamang akong pinalibutan ng kadiliman, huminga ako ng malalim at pinakiramdaman ang paligid ko…wala akong kahit na anong maramdaman sa lugar. Walang hangin, kaluskos ng dahon o ano pa man ang siyang nakakatakot. Hindi ka sigurado kung anong meron dito at paano ako makakalabas. Basta ang mga Luna lang ang nakakaalam kung anong meron sa dilim ng kanluran, may kailangan ba talaga akong katakutan? May nakakalabas ba ng ligtas? Makakalabas ba ako ng ligtas? Napasulyap ako sa kanan ko nang makarinig ako ng ingay na animoy mabilis na dumaang huni ng hangin, napalunok ako, napakapit ng todo sa damit ko, an

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD