Chapter 66
NANG makabalik ako sa Templar wala akong imik sa kahit na saan kahit pa bukang-bibig ng lahat ang tungkol sa festum na mangyayari sa susunod na linggo, sisang araw na akong nagkukulong at hindi nagpapakita sa kanila, mukhang alam naman nilang nakabalik ako ng ligtas at mas lalong alam na siguro nila ang tungkol sa pagkawala ng koneksyon naming dalawa. Hindi pa rin ako makapaniwala na magagawa ako yon, sa tuwing na iisip ko iyon, kung paano siya tumingin sa ‘kin dahil nasira ko ang tiwala niya na binigay sa ‘kin at hindi ko alam kung kaya ko pa ba siyang harapin.
‘Sia, alam kong na andyan, hindi namang habang buhay kang nakakulong dyan, may makakausap ka naman, andito ako para makinig,’ narinig ko si Dario sa isip ko at nararamdaman ko ang presensya niya na nasa labas man lang
