LIEGH
Iniwan ko ang mga kaibigan ni Declan na nagkakagulo sila sa sala. Akala ko pa naman mga seryoso at tahimik sila pero hindi ko akalain na mga baliw pala ang mga ito at nadamay pa ako.
Wala silang alam sa kondisyon ko. Actually, walang ibang nakakaalam maliban sa mga magulang ni Declan at pamilya ko. Napagkasunduan namin na h'wag ipaalam sa kahit kanino na hindi pa kumpleto ang alaala ko. Mas mabuti kasi na tanging kami lang ang nakakaalam dahil posibleng samantalahin ito ng mga kalaban ng asawa ko oras na nalaman nila ang hindi pa buo ang alaala ko.
"Aleng Zenaida, paki-hatiran na lang po ng meryenda sa sala ang mga kaibigan ni Declan," sabi ko nang lumapit sa akin at tinanong kung may kailangan ako.
Pumasok ako sa nursery room, pinalabas ko muna ang mga nurses na nagbabantay sa
