LIGAYA'S POV
"Aling Ruth." Wala sa sariling wika ko na makita na lamang ang matanda na bahagyang pasilip-silip sa inuupahan kong bahay. Hindi na maganda ang mustra ng mukha nito, na palatandaan lamang na kanina pa ito nag hihintay.
Naka kunot na ang noo nito kagaya ng dati, na tumitingin sa kanyang relo na animo'y may inaabangan.
Humigpit na lang ang pag kakahawak ko sa strap ng sling bag ko at domoble pa lalo ang galit sa kanyang mga mata sa pag daan ng mga segundo na hindi pa ako dumadating.
Wala sa sariling napa tingin na lang ako sa perang hawak ko, nabahahala na hanggang ngayon hindi ko pa nakompleto ang pera na hinihinggi niya. Nag pakawala na lamang ako ng malalim na buntong-hiningga na inipon ko na lang ang natitirang lakas sa aking dibdib bago ko ihakbang ang paa ko palapit sa
