Chapter 92
LIGAYA'S POV
Mabibilis ang hakbang na ginawa ko palabas ng Hotel, nag martsa na nangamatis na ang mukha ko sa labis na inis at galit sa tuwing naalala ko ang ginawa kanina ni Damian.
Kong paano niya wasakin at sirain nang ganun-ganun lang ang cellphone ko.
Hindi lang doon natapos, tinawagan niya talaga si Madam Wilma at sinabi na hindi na ako papasok sa trabaho.
Tama ba iyon?
Bakit kailangan niya pang pakialaman ang buhay ko?
Nakaka inis.
Nakaka kulo talaga siya ng dugo.
Mabibigat ang ginawaran kong hakbang na animo'y nag hahamon ng away na nilalampasan ko na lang ang mga taong nakaka salubong ko sa daan, na hindi na ito tinatapunan ng pansin dahil masama talaga ang loob ko sa nangyari.
Inayos ko na ang pag kakasabit sa sling bag ko at binuksan na iyon at nilagay ko a
