Chapter 91
LIGAYA'S POV
Kanina pa ako pagulong-gulong sa ibabaw ng malambot na kama, hindi mapakali at naka tulala lang ako na naka titig sa itaas ng kisame.
Hindi ko alam kong ilang oras na ako ganung posisyon, na ramdam ko na ang labis na antok na gusto ko ng matulog
Gaano man kalambot ang aking hinihigaan.
Gaano man ka komportable at laki ang silid kong asan ako, hindi ko kaya sigurong ipikit ang mga mata ko at matulog.
Nag pakawala na lang ako ng malalim na buntong-hiningga, matapos akong iwan ni Damian kagabi sa silid, hindi na ako naka tulog ng maayos.
Sa tuwing pinipikit ko ang mata ko para ipag pahingga ang sarili ko, napang ngungunahan kaagad ako ng pangamba at takot na baka pumasok na lang si Damian sa kwarto.
Baka kapag mahimbing na ang tulog ko, ulitin niya ang ginawa n
