Chapter 45
LIGAYA'S POV
Ramdam ko ang panlalamig ng aking palad, na mapa dako naman ang aking tingin sa gawi ni Dakila na ngayo'y walang kibo, na maanggas lamang na naka tayo. Kanina pa siya tahimik at kahit kahati lamang ng mukha niya ang nakita ko, sapat na iyon para makompirma ko kung gaano nakaka hilakbot ang kanyang itsura ngayon.
Mariin na lang akong napa lunok ng laway na tahimik ko lamang pinag mamasdan ang malapad na likod ni Dakila at, unti-unti na lang napako ang mata ko sa kaliwa niyang balikat at ako'y nagulantang na lang na makita ang daplis na sugat mula roon.
Hindi maalis-alis ang mata ko sa kaliwang balikat ni Dakila na umaagos ang malapot na dugo mula sa kanyang sugat, pababa sa kanyang kamay na kusa na lang tumutulo mula sa sahig na mag bigay ng kakaibang tunog laman
