CHAPTER 32

1832 Words

PANAY pa rin ang pagpapansin ni Tristan sa akin at sunod nang sunod kahit saan ako pumunta—kung anu-ano na lang ang mga dinadalang snacks sa room ko para lang suyuin ako. Ang kulit niya sa totoo lang. Kahit hindi ko na pinapansin ay kinakausap pa rin ako. Mukhang sincere naman siya sa panunuyo sa akin, at naisip ko na wala naman talaga siyang kasalanan sa pagsugod sa akin ng babaeng ’yon, hindi siya aware na susugod pala ’yon sa condo niya. Besides, they were already broken up; that woman was just obsessed with him. Muntik ko na rin makalimutan na nagawa niya nga palang sampalin ’yon dahil lang sa galit niya nang maabutan akong sinasabunutan nung araw na ’yon. Pinagtanggol niya pa rin ako. Ang totoo ay nadala lang din siguro ng selos ang galit ko sa kaniya kaya ako umalis. Yes, I was j

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD