Chapter 42

3243 Words

Miguel POV Nagmamadali kaming lumabas sa Mansyon dahil iyak nang iyak si Khyra hindi magkandaugaga ang mga kaibigan ko sa pagpapatahan sa kanya. Sa panahon na nagkasama kami ni minsan ay hindi ko nakita ang anak kong umiyak ng ganito gusto niya na agad-agad na makapunta sa Mommy niya. I feel useless lalo na at nakikita kong umiiyak ang anak ko at hindi ko alam ang gagawin upang maibsan ang kanyang kalungkutan. "Baby Khy please, tahan na hindi mo alam kung anong gagawin sa amin ng Mommy mo kapag nakitang ganyan ang ayos mo." Dave cooed my daughter and put her into his lap. Nakikita kung nag-aalala na din ang mga kaibigan ko sa nangyayari sa anak ko. Lahat sila ay seryoso ni isa sa kanila ay walang umiimik ng pang-aasar o pagbibiro. Iimik lang sila kapag pinapatahan ang anak ko. "I

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD