Maingay at sadyang magulo ang hapon na iyon. Puno ng kalokohan nila na hindi ko masakyan. Nakatingin lamang ako at tumatawa sa tuwing natatawa at hindi kung hindi. Nakakarindi ang ingay nila ngunit hindi katulad ng kung paano ako naririndi sa bahay. Marahil ay dahil wala naman akong inis sa mga Kaklase ko kung kaya kaya ko silang tagalan ng ganito.
“Hoy, Riva! Galaw galaw ka naman diyan. Ang tahimik mo,” puna sa akin ni Dadu na nginusuan ko lang at inirapan.
“Wala ako sa mood. Ingay niyo, e,” sagot ko na tinawanan naman nila.
“Wala ba tayong activity for this night?” parinig noong isa na ikina-iling ko lang.
“Gabi na, wala ng lalabas,” ani Viro na binalingan naman nilang lahat.
“Bilin ng Tiyahin niya iyon,” dagdag niya pa na dahilan ng pagsimangot at pagngiwi ng iba.
