XELLONIA POV
NILAKASAN ko ang aking loob at humakbang ako paatras dahil sa kanyang sinabi at mahinang tumawa. “Tapos ang sinabi mong... Magulang ko pa rin kayo? Then act like that, Mama!” matinis na sabi ko sa kanya.
Hindi ako sanay na sumagot nang ganito.
Pero pagod na ako.
Pagod na akong maghintay na mahalin at alagaan din nila.
Pagod na akong umasa.
Nakita kong walang kakaba—kaba sa mukha ni Mama.
“Kasi... Iyong mga panahong tinatawagan at nagtetext ako sa inyo? Wala kayong pake. Tapos ngayon? Nalaman ninyong kasal ako sa mga Lazaro ay agad ninyo kong pinuntahan? Dahil ba mayaman ang napangasawa ko? Ganoʼn ba, Ma?” malakas na sabi ko sa kanya.
Huminga akong malalim, pilit kong pinipigilan ang aking sarili.
“Gusto mo ba ang tamang sagot mula sa akin...” Hindi pa rin mawala—wa
