Nang nasa hotel na ay hihiga na sana si Bop sa kanyang kama nang may kumatok sa pinto. Nagtaka naman siya kung sino iyon. Ngunit nang buksan niya ay si Junrel pala iyon at agad na pumasok sa kuwarto niya at isinara ang pinto bago pa man niya ito imbitahang pumasok o kaya ay pagsarhan ng pinto.
“W-wait. What are you doing here?” halos bulalas na tanong ng dalaga. Pansin niyang nakabihis na ito ng casual pa rin, T-shirt at jeans na pinaresan ng sneakers.
Bigla na lang siya nitong niyakap at napanganga siya bilang reaksyon niyon. Amoy na amoy niya ang pabango ng binatang sumuot sa kanyang ilong. Katulad ng dati ay gustong-gusto niya ito at parang gusto niyang palaging naaamoy na parang nakakaadik.
“I’m sorry, Bop!” anito sa wikang Espanyol gaya ng dati. Humiwalay itong bahagya sa kanya upa
