“Teka, uhm kailangan pa ba? I mean nandito na naman ang lahat ng kailangan ko…”
Itinabi ni Fauleen ang kanyang sketchpad sa may center table pagkatayo niya. Ilang metro na lang ang layo nito sa kanya. Lumunok siya. Nagdadalawang isip pa siya kung lalapit pa rito. Hindi niya alam pero parang ayaw niya munang makita ang mga kamag-anak niya. Ni ayaw niya nga munang pumunta roon pagkatapos ng mga nangyari kanina.
“Yeah, I know. But after what happened earlier, I think I wanna be selfish with you already. After all, you’re my wife now. As long as we’re married, I won’t let them hurt you anymore...verbally or physically…” Every word was with emphasis. Halos hindi matanggal ni Fauleen ang titig sa mga mata ng lalaki. Namumungay na nakatingin iyon sa kanya.
Parang huminto ang kanyang buong pa
