“Okay na po ba iyan, Jena?”
“Oo okay na ito, Fauleen.”
Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Fauleen. Kagat-kagat niya ang labi habang magkasaklop ang kanyang mga kamay. Pinapasadahan niya ng tingin ang buong lamesa. Tapos na siyang magluto at nakaligo na rin siya kasi sobrang pawis niya kanina. Kanina pang mga alas-siyete nag-text si Lincoln na pauwi na ito. Magsi-seven thirty na. Hindi niya tuloy alam kung ipagpapasalamat niya ang traffic para may oras pa siyang mag-prepare pero ayos na naman ang lahat. Nakapuwesto na sa lamesa ang mga pagkain.
Wala naman talagang special occassion bukod sa dumating na iyong mga damit. Gusto niya lang talagang magpasalamat. Sa laki ng kasalanang nagawa niya kay Lincoln ay napakabait pa rin nito sa kanya. He did not only saved her family, he also a
