Chapter 45
ALEXANDER'S POV
"Regina! Regina!" Tawag ko sa pangalan ng aking asawa, na wala pa ding malay. Naka higa siya sa hospital bed at hila-hila siya nang nurse at doctor papunta sa isang silid. Ganun na lang ang kaba at takot sa aking puso na wala pa din itong malay.
Huwag.
Huwag ang asawa ko.
Huwag niyo muna siyang kunin sa'kin.
Hanggang sa dinala ito sa isang silid at hinarang kaagad ako ng nurse.
"Pasensiya na po Sir, pero hanggang dito na lang po kayo," anito at pumasok na siya sa silid.
Inis akong napa sabunot sa aking buhok at kasabay ang pag agos ng luha sa aking mga mata.
Diyos ko.
Iligtas mo ang asawa ko.
Nang hihina akong maupo sa upuan dahil sa mga nangyari. This is all my fault! Kong hindi ko lang siya iniwan, hindi mangyayari ang bagay na ito!
Kong hindi lan
