Chapter 63
"Dawn Tonette, ano na naman ba 'to?!" inis na tanong sa akin ng kaibigan. Ilang beses na niya akong pinagsasabihan pero hindi ako nakikinig. Hindi ko na nga siya niyaya dahil alam kong sesermonan niya lang ako ulit. Pero hindi ko inaasahan na sasadyain niya ako sa pagpunta rito. "Lasing ka na naman! Napakatigas talaga ng ulo mo! Wala ka na bang alam gawin kundi ang uminom na lang nang uminom! Dahil lang sa lalaking iyon ay sisirain mo ang buhay mo?!" asik nito sa akin habang tinuturo ako pero iyak lang ang naging sagot ko. Humagolhol ako sa pag-iyak dahil sobrang namimis ko na si Petrus. Gusto ko na rin siyang makita pero hindi ko alam kung saan ko siya hahanapin. Sa tuwing dumadalaw ako sa kanila ay palagi siyang wala. Para na nga akong mababaliw sa kakahanap sa taong iyon.
- Writer
