Chapter 64
Nakokonsinsiya ako sa tuwing nag-aalala sa akin si Nanay at Ergie. Ako lang naman ang may problema pero nadadamay ko silang lahat. Ayaw ko man silang mag-alala para sa akin pero hindi pa rin nila mapigilan ang sarili dahil masyado rin naman akong naging pasaway. Ang hindi ko lang maintindihan sa aking sarili ay bakit ako ganito? Alam ko namang mali pero bakit ko pa rin ginagawa? Masyado akong naging makasarili at nakalimutan ko na ang mga taong nasa paligid ko. Lalong-lalo na ang mga parents ko na hindi mapakali sa tuwing nasa ibang bansa ito at nakakarinig ng balita tungkol sa pagsira ko sa buhay ko. Kaya ang ginawa ko ay inayos ko ang buhay ko sa mata nila at pinapakita ang tama para sa kanila. Kahit ang totoo ay hirap na hirap na ang kalooban ko. Ngumingiti ako sa harap
- Writer
