Parang winawasak ang puso ko habang pinagmamasdan ko ang asawa ko ngayon. May mga kung ano-anong nakakabit sa kanya.
Comatose siya.
Umaasa akong pagkatapos ng ilang oras ay magmumulat ito ng mata. Ngunit inumaga na ay wala pa rin. Hindi ako pumikit. Mulat lang ako mula kahapon hanggang ngayon.
Pinagmamasdan ko lang ang asawa kong napakagwapo na himbing na natutulog.
"Love, gising ka na." Saka pinatakan nang magaang halik ang kamao ni Hunter. "Love, hindi ganito ang plano natin. Hindi ba't kapag natapos na ang misyon ay magba-baby na tayo? Love ko... gising! Ito iyong sakit na never kong napaghandaan. Iyong sakit dahil napahamak ka. H-unter, laban ka. Kasi hindi ko kayang wala ka." Sunod-sunod na pumatak ang luha ko. "Alam mo ba ang selfish ko. Kasi naisip ko lang, bakit mo pa inili
