SAVANNA’S POV
HINDI matanggal sa mga labi ko ang ngiti ko habang nagtatrabaho ako sa Bristo de Manila. Nakapag-post na rin ako ng public apology sa social media at mukhang hindi na ata magpaparamdam sa akin si Aldrich dahil palubog na ang araw ay hindi pa siya nabisita sa coffee shop.
“Anyare? Bakit parang ang saya-saya mo ngayon?” tanong ni Lyla sa akin kaya agad akong humarap sa kaniya.
“Tapos na ang problema ko, Lyla. Hindi ko na proproblemahin si Aldrich simula ngayon. Nakapag-post na ako ng public apology at malapit ko nang mababayaran ang twenty percent kong utang sa kaniya,” tugon kong wika sa kaniya saka patuloy lang sa pagliligpit ng mga gamit.
“Sigurado ka bang okay na kay Aldrcich na bayaran mo lang siya ng twenty percent? Ni hindi pa nga kayo nag-usap ng personal?”
“Oo, si
